De zomer voorbij

Soms vraag ik mezelf af of dat wat ik schrijf ook daadwerkelijk gelezen wordt. Het is nauwelijks voor te stellen dat een ieder die ook maar enige binding heeft met KRC Rolling, maandelijks, reikhalzend uitkijkt naar een nieuwe column. Er zijn vast wel mensen die het lezen, en een enkeling zal het wellicht leuk vinden. Misschien kom ik daar, na het verschijnen van deze column vanzelf achter.

Inmiddels is het half September, zijn de tuinstoelen opgeborgen, moet de tuin winterklaar gemaakt worden, en gaan we heel zachtjes richting het einde van het jaar, richting de donkere maar gezellige dagen. Ook zijn in veel takken van sport de wedstrijden weer begonnen, en heeft Sylvia Pistorius een knappe prestatie neergezet op het EK in Frankrijk, en zijn Lisa van Trigt en Megan Bus momenteel hun uiterste best aan het doen op het EK jeugd in het zonovergoten (daar wel) Portugal.

Gaan we richting het einde van het jaar, dan betekend dat ook richting de eindshow van KRC Rolling, die met veel enthousiaste vrijwilligers, ontzettend veel trainingsarbeid en een tomeloze inzet wederom wervelend zal zijn. Na de eindshow van 2011 kijk zelfs ik daar naar uit.

Vrolijke en mooie kostuums, uitgekiende choreografieën, de juiste muziek en blije gezichten maken deze groots opgezette show zeker de moeite van het aandachtig kijken waard. Hoe de naam van de show zal zijn, en welk thema er gevolgd zal worden, ik weet het niet, maar als het aan mij ligt komt de zomerhit van dit jaar, Call me Baby van Carly Rae Jepson er in voor.

Deze knaller is een ware hype op Youtube, waarbij het baseballteam van Harvard ruim 15 miljoen hits heeft vanwege de gekruiste armen in hun busje ( dan kan KRC het veel beter lijkt me), en zelfs het Amerikaanse Olympische zwemploeg zich heeft gewaagd aan een dansje. Vele heb ik er gezien op Youtube, maar nog geen enkele die is uitgevoerd op rolschaatsen.

De schrijver

Aanvullende gegevens