Column: "Pijn"

Het zal u waarschijnlijk niet zijn ontgaan, het is een echte sportzomer dit jaar. Was daar eerst het, voor Nederland desastreus verlopen EK voetbal, sloeg men het jaarlijkse balletje op het oudste tennistoernooi in Engeland, en gaan binnenkort de Olympische Spelen beginnen, ook in Engeland. En niet te vergeten, op het moment van schrijven wordt de Tour de France verreden. Kortom, een zomer vol emotie, pijn, zweet en blije gezichten.

Pijn en sport zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, en daardoor kent een sporter een diversiteit aan pijnbeleving. 3 daarvan wil ik uitlichten aan de hand van simpele voorbeelden. Een voetballer die een tikje tegen de benen of voeten krijgt rolt bijkans, gillend van de pijn, het stadion uit, gaat per brancard het veld af, om aan de zijlijn wat te drinken en te schreeuwen dat er niets meer aan de hand is en hij het veld weer in kan. Dat is geen pijn, maar een simpele acteerprestatie.

Kent u de wielrenner Johnny Hoogerland nog,? Hij hing tijdens de Tour de France van 2011 ondersteboven in het prikkeldraad, stapte gewoon weer op de fiets, reed de etappe uit, waarna er 33! hechtingen in zijn zitvlak werden gezet en reed vervolgens de Tour de France uit. Johnny heeft echt pijn geleden. Een heldenstatus was geboren.

Diezelfde status verdient ook Maarten Tjallingii, die in de lopende editie van de Tour de France de laatste 35 kilometer van zijn, wat hij toen nog niet wist, laatste etappe voltooide met een gebroken heup!

En dan is er ook nog de emotionele pijn, doordat iets niet lukte, niet ging zoals je wilde, of het niet kunnen deelnemen aan een groot sportevenement. De Nederlandse marathonloopster Miranda Boonstra weet hier alles van, zij miste de door het NOC-NSF tijdslimiet op 8 seconden en mag vooralsnog niet naar de Olympische Spelen in Engeland.

In de vorige column heb ik het steeds over de dames gehad, terwijl op de NKK wel degelijk heren deelnamen aan dit kampioenschap. Ik heb 2 heren aan het werk gezien, maar er waren er vast wel meer. Ook voor deze heren geld eigenlijk het bovenstaande, ze reden hun kür, en vielen na een aantal, in mijn ogen hoge sprongen, redelijk hard op de houten vloer, krabbelden weer op en reden hun kür verder uit. Ondanks de door hen gewonnen titels zal de emotionele pijn wegens het mislukken van sprongen wellicht later gekomen zijn. Gelukkig heelt tijd alle wonden, en tijd is er voor prof en amateursporters voorlopig voldoende. Het is immers vakantie, dus de druk is er, al is het maar voor een paar weken, even vanaf.

Hopelijk heeft u allemaal mooi weer op uw vakantieadres, waar dan ook in de wereld, geniet ervan.



De schrijver.

Aanvullende gegevens